اهمیت عکسهای چارلز شرودر از سالهاي 1337-1338 آبادان در این است که تاریخی شفاهی و بعضا مکتوب را مصور می کند. خاطرات مادربزرگ و کودکی های پدر ، با اين عكسها جان مي‌يابند. مي‌شود ردپاي خيلي مسائل را پيدا كرد.شرودر از ديدگاه من مي‌بايست بيش از آنكه كارشناس خبره امورمالي باشد، يك جامعه شناس بوده باشد ، زيرا نسبت به محيط اطرافش جهت گيري معني داري داشته است . مصور كردن اختلاف طبقاتي ۵۰ سال پيش آبادان ، آنهم از لنز دوربين كسي كه در طبقه‌مرفه همين جامعه تعريف مي‌شود، موضوع ساده و پيش پا افتاده‌اي نيست.عكاسي در سالهايي كه هنوز به عكس به‌عنوان يك مقوله شيك و به دوربين عكاسي بعنوان يك محصول فوق مدرن نگريسته مي‌شود، يك تعريف عمومي دارد : عكس يادگاري . ولي عكسهاي شرودر چيزي بسيار فراتر از عكس يادگاري است .

دقت او در كادربندي و فضايي كه در تركيب‌بندي‌هاي موثرش ايجاد مي‌كند تا روي عنصر اصلي عكس تاكيد كند بسيار حرفه‌اي تر از يك علاقه‌مندي است.  همچنين انتخاب سوژه‌هايي كه هنوز در فرهنگ آبادان بعنوان سمبل از آنها ياد مي‌شود نشان از تيزبيني او در مقابل محيط اطرافش است . سوژه‌هايي مثل بَمبو ( تنها شير فشاري عمومي سر هر كوچه ) ، اداره پست (در دوراني كه باسوادها بسيار اندك بودند، تاكسي آبادان ( اتومبيلهاي گازوئيلي كه شبيه قوطي بودند و تملك آنها از ابزار خوشبختي به حساب مي‌آمد ) ، بازار ( بعنوان مركز تعاملات و روابط اجتماعي طبقه فرودست آن زمان ) و ... هنوز هم در خاطرات فرهنگ عامه مردم آبادان داستانهايي دارند كه سينه به سينه نقل مي‌شوند و به خاطره و افسانه تبديل مي‌گردند.

عكسهاي شرودر ، افق جديدي از تاريخ فرهنگ عامه اين شهر را برابر ديدگان مخاطب مي‌گشايد،  كه تحليل دقيق آنها مي‌تواند قضاوتي منصفانه‌تر در مورد « هويت آباداني » بدست دهد. هويتي كه مبتني بر نياز و تلاش شرافتمندانه براي رفع نياز ، همزيستي مسالمت آميز و پذيرش تمام خرده‌فرهنگهاي بومي ، تلاش براي ارتقاء طبقه اجتماعي براساس كوشش و شايستگي ، فرهنگ شادي و نگاه رندانه به موضوعات و بالاخره آموختن قواعد زندگي مدرن و تلفيق آن با فرهنگ سنتي است.

تلاشهاي بصري شرودر در ثبت نموداختلاف شديد طبقاتي ، در حقيقت ساختار ذهني او را به نمايش مي‌گذارد . ساختاري فرهيخته و آرزومند به بسط عدالت اجتماعي در چارچوب مدرنيته . ساختاري نجیب كه به شدت به نهاد خانواده احترام مي‌گذارد .

اگر بپذيريم كه عكس يعني انجماد زمان و توقف ميرايي لحظه براي هميشه ، چارلز شرودر *، ناجي لحظاتي حياتي ازسالهاي ابتدايي قرن بیستم و شكل گيري آبادان صنعتی است كه اين لحظات نه تنها برگشت ناپذيرند، بلكه شايد حتي سوژه هايش نيز اكنون به مشتي خاك مبدل شده باشند .

* : Charles Schroeder